Uwolniona od okupacji stolica była całkowicie zrujnowana, a okoliczne wsie, miasteczka i klasztory złupione, a następnie spalone lub zburzone. Taki sam los spotkał przedmieścia Krakowa. Na Kleparzu spośród 113 mieszkańców zostało jedynie 15, mieszkających teraz w szopach i budach. Na placu Biskupim z 51 domów zostało jedynie 5 domów i jedna buda. Na Piasku przed okupacją było kilkaset domów, z których żaden nie ocalał. Także Stradom został całkowicie zniszczony. Całkowicie splądrowano komnaty królewskie na Wawelu, skąd okupanci wywozili złoto i srebro, kosztowności ze skarbca, kobierce, obicia oraz inny wartościowy sprzęt. Ponadto Szwedzi rozbili trumnę świętego Stanisława, rabując większą część relikwii (resztkę zdołał uratować rektor Akademii). Znaczna część zrabowanych kosztowności zatonęła później w czasie transportu do Szwecji z powodu sztormów na Bałtyku.
Uwagi
Bibliografia Jarosław Stolicki, Oblężenie Krakowa przez Jerzego Lubomirskiego w latach 1656–1657. SiM do historii wojskowości, t. XL, Białystok 2003, s. 87–117 Leszek Podhorodecki, Rapier i koncerz, Warszawa 1985, , s. 345–346
Kategoria:Bitwy potopu szwedzkiego Kategoria:Bitwy w 1656 Kategoria:Bitwy w 1657 Kategoria:Bitwy w historii Węgier 1657 Kategoria:Oblężenia w historii Polski