Po sprzedaży ww. nieruchomości Fundacji pozostał tylko parking przy Nowogrodzkiej 84/86, z którego osiągała rocznie ok. 200 tys. zł zysku.
10 września 1991 (tuż przed wyborami do Sejmu) Fundacja, łamiąc własny statut, udzieliła pożyczki Porozumieniu Centrum w wysokości 8 mld starych złotych (800 000 PLN).
4 października 1991 Sejm przyjął ustawę dotyczącą budownictwa mieszkaniowego, w myśl przepisów której fundacja uzyskała prawo do dzierżawy wieczystej budynków przy Al. Jerozolimskich, ul. Nowogrodzkiej, Srebrnej i Ordona. Ustawa przygotowana została w Ministerstwie Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, kierowanym przez ówczesnego wiceprezesa Porozumienia Centrum Adama Glapińskiego.
W czerwcu 1993 ówczesny prezes fundacji Sławomir Siwek i ówczesny szef Biura Organizacyjnego PC Przemysław Gosiewski oświadczali, że w lipcu 1991 fundacja i Porozumienie Centrum zawarły ustną umowę, która gwarantuje PC prawo wskazania kandydata na redaktora naczelnego „Expressu Wieczornego” i określania linii programowej gazety.
W lipcu 1993 fundacja sprzedała „Express Wieczorny” szwajcarskiej spółce Marquard.