W lutym 1996 grupę opuścił Donnie Steele, którego zastąpił Craig Jones. Jako gitarzysta muzyk wystąpił tylko podczas jednego koncertu. Wkrótce potem Jones zaczął grać na keyboardzie. Jako drugi gitarzysta do zespołu dołączył natomiast Mick Thomson. Tego samego roku muzycy zdecydowali się na zastosowanie masek podczas występów. 31 października 1996 ukazał się album Mate. Feed. Kill. Repeat.. Wydawnictwo ukazało się w nakładzie 1000 egzemplarzy. Muzycy zaprzyjaźnili się z dyrektorem programowym radia KKDM – Sophią John, która zgodziła się przez rok pełnić nieodpłatnie funkcję menedżera grupy. Zespół odniósł swój pierwszy sukces wygrywając w zorganizowanym przez KKDM konkursie Battle Of Bands, gdzie pokonali swoich głównych rywali z Des Moines, grającą alternatywnego rocka grupę Stone Sour, której wokalistą był Corey Taylor. W 1997 jako drugi wokalista do zespołu dołączył Corey Taylor. Pierwszym utworem, do którego Corey napisał tekst, był utwór „Me inside”. Wkrótce potem muzyk objął stanowisko głównego wokalisty, natomiast Colsefni poprzestał na instrumentach perkusyjnych i chórkach.