W kalendarzu 1962 r. obowiązuje nadal. W VII wieku ukształtowała się oktawa Bożego Narodzenia, później Bożego Ciała i Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dziś oktawa pozwala doświadczyć innej rachuby czasu. Przez powtarzające się nabożeństwa, oficja liturgii godzin, powtarzane teksty, rozważanie jednej tajemnicy, jeden dzień trwa przez kolejnych siedem. Dzień ósmy jest także symbolem końca świata i wieczności.

Oktawy współcześnie W obrządku rzymskim odnowionym na polecenie Soboru Watykańskiego II zachowały się tylko dwie formalne oktawy. "Obchód największych uroczystości Zmartwychwstania i Narodzenia Pańskiego trwa przez osiem dni. Obydwie oktawy rządzą się własnymi prawami"Ogólne normy roku liturgicznego i kalendarza, nr 12.. W pobożności ludowej pozostały także pewne zwyczaje związane z nieistniejącą już w liturgii oktawą Bożego Ciała, np. urządzanie w tych dniach procesji teoforycznych.

.

Wschodnie tradycje chrześcijańskie także znają obchodzenie największych świąt przez kilka dni.

Przypisy

Bibliografia „Przewodnik Katolicki”, nr 38/2007.

Kategoria:Chrześcijaństwo