264

Legenda Stelli Krenzbach Jedynym źródłem informacji o Stelli Krenzbach jest opublikowany po raz pierwszy 10 października 1954 w gazecie Ukrainske Slovo (Buenos Aires), a w listopadzie-grudniu 1954 w gazecie Наша мета w Toronto pod jej nazwiskiem tekst Живу ще завдяки УПА (później przedrukowywany), na który powołują się późniejsze publikacje. Stella Krenzbach miała urodzić się w rodzinie rabina. Ukończyła gimnazjum w Bolechowie, a w 1939 ukończyła studia na wydziale filozofii Uniwersytetu Lwowskiego i podjęła pracę we Lwowie jako nauczycielka.

W 1940 aresztowana, uciekła z transportu na Syberię. Ukrywała się u córki księdza greckokatolickiego z Bolechowa pod fałszywym nazwiskiem, pracowała jako krawcowa. Wstąpiła w szeregi UPA i ukończyła 6-miesięczny kurs sanitarny.

W lipcu 1944 z rozkazu dowództwa UPA została sekretarką naczelnika milicji w Rożniatowie, współpracowała w dalszym ciągu z ukraińskim podziemiem. Na początku 1945 została zatrzymana podczas przekazywania informacji podziemiu, była więziona i torturowana przez NKWD, skazana na karę śmierci. Została odbita przez oddziały UPA – Rożniatów został zajęty przez UPA na 4 dni.