Historia Obiekt powstał w czynie społecznym w latach 1950–1957 według projektu Władysława Niemca (Niemirskiego) na podmokłych terenach położonych nad Bystrzycą. Jego powierzchnia wynosiła wtedy 31 ha. Przez lata był chętnie odwiedzany przez mieszkańców Lublina, odbywały się tam koncerty, funkcjonowało miasteczko ruchu drogowego i popularna kawiarnia w samolocie DC3. Od ok. 1980 roku znaczenie parku zaczęło spadać. Przyczyniły się do tego m.in. wysoki poziom wód gruntowych (powodujący podtopienia i niszczenie drzew) oraz dewastacyjna działalność cukrowni, kiedy to w latach 1995–1996 tony ziemi z osadników przerzucono na teren parku. Wycięto wówczas około 600 drzew.
W latach 2011–2012 przeprowadzono konsultacje społeczne oraz rozbudowę terenów wystawienniczych. W ten sposób miała powstać społeczna koncepcja rewitalizacji terenu, a rozbudowa miała być prowadzona w harmonii z otoczeniem. Powstały: hala wystawiennicza, łącznik między starą a nową halą, plac wystawienniczy i parking. Nowa hala przegrodziła główną oś parku. Wschodnia połowa parku została ogrodzona i zamknięta dla mieszkańców. Działania inwestora budziły protesty wśród architektów krajobrazuChcą zniszczyć zielone płuca Lublina. Nasz Park Ludowy..