Od strony ulicy Zamojskego elewacje boczne są oszkarpowane. Obiega je arkadkowy fryz. Ściana transeptu zwieńczona jest trójkątnym szczytem, na sterczynach znajdują się kamienne posągi Chrystusa i Matki Bożej Bolesnej. Przy części prezbiterialnej zbudowano czworoboczną wieżę zegarową, nakrytą namiotowym hełmem. Lico wieży ozdobione jest pasowym układem cegieł z użyciem zendrówki oraz tzw. spieków, a w innych miejscach świątyni ozdobę stanowi różowo-ugrowa fuga i obramienia okien z kształtkami malowanymi na kolor złoty. Pierwotnie dach pokryty był ceramiczną, drobną karpiówką, w latach 70. wymienioną na blachę.
Wnętrze kościoła Nawa główna jest wyższa od naw bocznych, nawy oddzielone są od siebie niskimi kolumnami, na których znajdują się półkoliste arkady. Przestrzeń skrzyżowania nawy głównej i transeptu nakryta jest kopulastym sklepieniem. Pierwotnie wnętrze było pozbawione dekoracji malarskiej. Ściany, filary i sklepienia pokryte były pobiałą, a tylko niektóre elementy (np. łuki arkadowe) pozostawiono z odkrytą, surową cegłą. W latach 1922–1923 dekoracja kościoła uległa zmianie. Ściany i sklepienia zostały pokryte ornamentalnymi malowidłami z symbolami odwołującymi się do Litanii Loretańskiej i scenami z życia Marii autorstwa prof. Juliana Krupskiego ze Lwowa. W tym samym czasie wykonano pseudomarmoryzację trzonów kolumn.