Stopień naukowy doktora uzyskała w 1969 roku na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy Czasopisma dziecięce jako społeczny instrument wychowania, napisanej pod kierunkiem prof. Bogdana Suchodolskiego. Od 1976 była członkinią Związku Literatów Polskich – do rozwiązania organizacji przez władze stanu wojennego w 1983. Zasiadała w kolegium redakcyjnym Encyklopedii dla dzieci wydawnictwa Wiedza Powszechna. W 1979 otrzymała nagrodę „Srebrne Koziołki” za działalność krytycznoliteracką, przyznaną na Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu.

Od 1980 należała do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, była przewodniczącą koła na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1981 uzyskała stopień doktora habilitowanego na Wydziale Psychologii i Pedagogiki UW na podstawie pracy Inicjacje literackie. W 1982 rozpoczęła pracę w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Warszawskiego (obecnie Instytut Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych). W latach 1986–1989 współredagowała z Krystyną Starczewską niezależne pismo dla dzieci „Okienko”, publikując teksty anonimowo lub pod pseudonimem „Brzan Jechwa”. W 1987 nakładem drugoobiegowego Wydawnictwa Społecznego KOS ukazała się jej publikacja w formie komiksu Bajka o smoku niewawelskim napisana bez wiedzy i zgody K. M.