Historia thumb|lewo|Tablica upamiętniająca nadanie praw miejskich przez króla Kazimierza III Wielkiego Po raz pierwszy Solec został wymieniony w 1136 roku w Bulli gnieźnieńskiej jako gród należący do arcybiskupa gnieźnieńskiegoStrona internetowa gminy Solec nad Wisłą.. W XII w. Solec przeszedł we własność zakonu bożogrobców, od których został w 1325 roku wykupiony przez Władysława Łokietka. Około 1347 roku Kazimierz Wielki ulokował tu miasto na prawie magdeburskim. W okresie jego panowania wybudowano tu m.in. zamek obronny oraz przebudowano kościół parafialny. W XV i XVI wieku Solec otrzymał przywileje w zakresie handlu solą i organizacji jarmarków. Przywileje te zostały potwierdzone za panowania Zygmunta Starego. W 1574 roku miało tu miejsce okazowanie szlachty województw: sandomierskiego i lubelskiego, podczas którego powołano sądy apelacyjne ostatniej instancji, które stały się potem wzorem dla utworzonego trybunału koronnegoPaweł Rybak, Zjazd Szlachty w Stężycy (Maj–Czerwiec 1575 r.). Na tle drugiego bezkrólewia, Toruń 2002, s. 27, Rybak tu błędnie uznaje, że trybunały były 2: w Lublinie i Piotrkowie, Trybunał Główny Koronny był jeden, miał tylko dwie sesje prowincjonalne..