Proces prasowy, który odbył się w 1937 roku (w czasach gdy w Rumunii rządy sprawowała królewska dyktatura), zakończył się dzięki wstawiennictwu Eugena Lovinescu szczęśliwie dla H. BonciaSasu, Aurel i Simuț, Ion: Bonciu H.[aimovici], w: Dicționarul Biografic al Literaturii Române (Pitești: PARARELA 45, 2006, tom I (A-L), strona 192)..
Twórczość H. Bonciu należy do największych eksperymentatorów w prozie rumuńskiej lat 30. Największy wpływ na twórczość H. Boncia wywarły dzieła Oscara Wilde’a, Charles’a Baudelaire’a, Fiodora Dostojewskiego, a z rumuńskich pisarzy Ilarie VoronciApolzan, Mioara: Prefață – wstęp do drugiego wydania Pensjonatu pani Pipersberg (Kluż: Editura "Dacia", 1984, strona 5).. Swoją tendencję do burzenia wszelkich tabu społecznych i estetycznych przejawił szczególnie mocno w powieściach: "Bagaż... Dziwne, podwójne życie człowieka klęczącego" (rum. Bagaj... Strania, dubla existență a unui om în patru labe, 1934) oraz "Pensjonat pani Pipersberg" (rum. Pensiunea doamnei Pipersberg, 1938), w których bogata ekspresyjność zostaje połączona z naturalistycznym ujęciem surowej rzeczywistości, subtelna liryczność z wyszukiwaniem obleśności, autoperswazja z karykaturą. Tomy poezji "Beczka i przewidzenia" (rum. Lada cu năluci, 1932), "Ja i Orient" (rum.