thumb|240px|Grób Janusza Sokołowskiego i jego siostry Jadwigi Grabowskiej na cmentarzu komunalnym w Krościenku nad Dunajcem Janusz Sokołowski (ur. 8 marca 1954 w Charlężu koło Lublina, zm. 18 lutego 1996 w Nowym Targu) – polski malarz, rysownik, poeta. Przez większość niedługiego życia związany z rodzinną wsią.
Życiorys Jako twórca był samoukiem, podobnie jak jego ojciec, który po latach organizowania wiejskich teatrzyków otrzymał od Jana Świderskiego dyplom zawodowego aktora. Rysował od 15. roku życia, potem był okres farb plakatowych i wreszcie technika olejna. Odbył jedynie krótki kurs technik malarskich lubelskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych (którego członkiem został latem roku 1979), prowadzony przez Stanisława Bijasa.
Już pierwsza wystawa w galerii TPSP zwróciła na Sokołowskiego uwagę lubelskiego publicysty, Tadeusza Jasińskiego, który poświęcił jej spory tekst w „Kamenie”. Kolejną, w budynku byłego Liceum Plastycznego, obejrzeli m.in. członkowie ówczesnej kontrkultury: Waldemar „Disney” Bochniarz, Lech L. Przychodzki i Edward „Lu” Soroka, którzy odnaleźli malarza w jego samotnym domu na skraju charlęskiego lasu.