Charakteryzują się dużą nośnością. płócienny (prosty) - materiał o tym splocie jest mało rozciągliwy i sztywny, przez co trudno współpracuje z dzieckiem i noszącym.
Zalety noszenia w chuście wygoda i wolne ręce noszenie redukuje ilość płaczu pomaga nawiązać więź wspiera rozwój emocjonalny dziecka, zapewniając mu niezbędną dla jego rozwoju bliskość i poczucie bezpieczeństwa stymuluje błędnik poprzez kołysanie i bujanie pozwala dziecku obserwować świat i uczestniczyć w codziennych czynnościach
Noszenie w dawnej Polsce Używano bądź kołyski wykonanej z wikliny – lekkiej i łatwej do zawieszenia na przykład na gałęzi drzewa bądź nosideł wykonanych z tkaniny. Nosidła te – w zależności od regionu nosiły różne nazwy: hacka, chajtka, chycka, chusta lub po prostu szmata albo płachta. Dzieci nosiło się także w elementach stroju – zapaskach, fartuchach lub „zajdkach” oraz „odziewackach” – dużych chustach wełnianych używanych jako osłona przed zimnem. Sposób wykonania, użyty materiał, kolorystyka i wreszcie sposób noszenia był zróżnicowany w zależności od regionu i tradycji w danej rodzinie. Dzieci były noszone głównie przez kobiety lub starsze rodzeństwo.