Czas dotarcia zmiany do środka obłoku zależy od prędkości dźwięku w gazie:
Równocześnie siła grawitacji będzie próbowała jeszcze bardziej ścisnąć obłok w skali czasowej spadku swobodnego:
gdzie: – stała grawitacji, – gęstość, – koncentracja cząsteczek gazu.
W zależności od tego, która skala czasowa jest krótsza, obłok będzie: stabilny – oscylacje ciśnienia przywrócą stan równowagi, niestabilny – siła grawitacji przeważy i obłok zapadnie się.
Wychodząc z warunku niestabilności można pokazać, iż istnieje pewna charakterystyczna długość
zwana długością Jeansa.
Wszystkie jednorodne, sferycznie symetryczne obłoki materii o promieniu są niestabilne grawitacyjnie.
Z założenia jednorodności i sferycznej symetrii obłoku można, na podstawie długości Jeansa, wyprowadzić wzór na masę krytyczną:
Zobacz też granica Chandrasekhara granica Tolmana-Oppenheimera-Volkoffa
Kategoria:Astrofizyka Kategoria:Efekty grawitacji