W październiku 1937 r. Koc w wywiadzie dla „Gazety Polskiej” zdystansował się od Falangi. Po przejęciu kierownictwa OZN przez gen. Stanisława Skwarczyńskiego doszło do rozłamu w ZMP (20 kwietnia 1938 r.): falangistowska frakcja J. Rutkowskiego wyodrębniła się w Narodową Organizację Radykalną, większość członków (m.in. okręgi krakowski, łódzki, wileński, lwowski i wielkopolski oraz sekcja wiejska) pozostała jednak w strukturach Związku. Nowym kierownikiem Związku został mjr Edmund Galinat. Galinat oparł się na kadrze działaczy Ruchu Narodowo-Państwowego; szefem sztabu ZMP został Adam Janowski.

Po utworzeniu Służby Młodych Obozu Zjednoczenia Narodowego wszedł w skład tych struktur młodzieżowych. ZMP stanowił „organizację kadrową” dla Służby Młodych zapewniającą „pion ideowy” sanacyjnej młodzieży. Oznaczało to, że ideologia ZMP obowiązywała cały sanacyjny ruch młodzieżowy.