, że wybrano motyw wspólny dla przedstawicieli trzech religii i narodowości zamieszkujących Bełchatów (Polaków, Żydów i Rosjan) – jednakże i to jest mało prawdopodobne, gdyż jest to XIX-wieczny skład narodowościowy miasta – lub, co bardziej prawdopodobne, że symbol miejski wybrał znany z głębokiej religijności Franciszek Rychłowski.
Zielona barwa węża łamała zasady heraldyki, gdyż nie powinna sąsiadować z błękitem tła. Gdy pod koniec XX w. zmieniano barwy herbu miasta zgodnie z propozycjami specjalistów, doszło w Radzie Miejskiej do dyskusji o charakterze politycznym – radni o poglądach lewicowych optowali za czerwoną barwą tła, zaś liberałowie – za błękitną. Zdecydowano się na niebieską barwę tła oraz na czerwonego węża, co odpowiadało prawidłom sztuki heraldycznej.
Herb i barwy zostały przyjęte Uchwałą Rady Miejskiej Bełchatowa nr 58/V/97 28 kwietnia 1997.
Przypisy
Bibliografia Marek Adamczewski, Andrzej Kupski: Adam i Ewa w Raju, czyli o herbie miejskim Bełchatowa w latach 1737 - 1997 [w:] Bełchatów. Szkice z dziejów miasta pod. red. Dariusza Roguta, Piotrków Trybunalski 2005, .
Bełchatów Kategoria:Bełchatów