Po zakończeniu wojny zamieszkał w zachodnich Niemczech pod fałszywym nazwiskiem Borysa Jakowlewa. Pracował w firmie budowlanej. W 1949 r. założył rosyjską bibliotekę w Monachium. Wstąpił do emigracyjnej organizacji antykomunistycznej Związek Walki o Wyzwolenie Narodów Rosji (SBONR). W 1950 r. zorganizował w Monachium Instytut Badań nad Historią i Kulturą ZSRR, stojąc na jego czele do 1955 r. Jednocześnie od 1951 r. redagował pismo architektoniczne, a następnie almanach „Litieraturnyj sowriemiennik”. W 1955 r. opublikował książkę pt. „Koncentracyonnyje łagiery SSSR”, opisującą – jako pierwsza praca na Zachodzie – system łagrów Gułagu. Spotkała się ona jednak też z wieloma protestami. Dlatego N. Troicki został zmuszony do wyjazdu do USA. Pracował tam jako bibliotekarz, a następnie kierownik słowiańskiego działu biblioteki jednego z amerykańskich uniwersytetów. Wydał także serię nowel.
Bibliografia K. M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерал-лейтенанта А. А. Власова 1944-1945, Moskwa 2001
Linki zewnętrzne Б. Яковлев, А. Бурцов. Концентрационные лагери СССР (отрывки)
Kategoria:Rosyjscy architekci Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 2011