Po pięciu latach Ruar uzyskał od króla Władysława immunitet w Gdańsku. Zaczął ponownie z sukcesem nawracać gdańskich mieszczan, co w 1643 spowodowało kolejne skazanie go na banicję z miasta. Ruar uciekł do Warszawy, gdzie starał się uzyskać poparcie dla swojej sprawy, argumentując, że jego banicja jest początkiem prześladowań religijnych w Polsce. Mimo że pozwolono mu wrócić do Gdańska, to jednak wolał mieszkać poza miastem, w Straszynie, gdzie spędził resztę życia, pisząc wiele dzieł, propagujących jego wiarę, korespondując i opiekując się gdańskim zborem.
Bibliografia życiorys
Kategoria:Ludzie związani z Rakowem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Duchowni braci polskich Kategoria:Teolodzy braci polskich Kategoria:Działacze reformacyjni Kategoria:Urodzeni w 1589 Kategoria:Zmarli w 1657 Kategoria:Rektorzy uczelni w Polsce Kategoria:Duchowni związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem w I Rzeczypospolitej