8 listopada tego samego roku pokonał Danny’ego Williamsa, byłego pretendenta do tytułu mistrza świata federacji WBC, pokonując go w ósmej rundzie przez techniczny nokaut.
4 kwietnia 2009 na gali w Düsseldorfie zremisował z Francesco Pianetą, który bronił tytułu mistrza Unii Europejskiej EBU. 18 grudnia tego samego roku na gali w Londynie pokonał przez jednogłośną decyzję Włocha Paolo Vidoza, zdobywając wakujący pas zawodowego mistrza Europy EBUSosnowski Mistrzem Europy!. Zrezygnował z pasa, aby walczyć o mistrzostwo świata WBC z Witalijem Kliczko, z którym 29 maja 2010 w Veltins-Arena przegrał w 10. rundzie przez nokaut. Do tej walki przygotowywał się z nowym trenerem, Fiodorem Łapinem.
Swoją jubileuszową, 50. walkę stoczył 25 września 2010, gdy pokonał Anglika Paula Butlina przez nokaut w pierwszej rundzie. 4 grudnia tego samego roku miał zmierzyć się w Schwerinie z Aleksandrem Dimitrenko o mistrzostwo Europy EBU, ale walka została odwołana z powodu zasłabnięcia Dimitrenki. Walkę rozegrali 26 marca 2011 w Hamburgu, Sosnowski przegrał w 12. rundzie przez nokaut.