Kura podobna do koguta, lecz nie ma worków na szyi, czuba na głowie oraz gołej skóry nad oczami.
Rozród Na tokowiskach samce nadymają worki szyjne i wydają buczący dźwięk, chodząc pochylone.
Samica składa 5–17 jaj (najczęściej 8–13). Ich wysiadywanie trwa 23–25 dni.
Pożywienie Pożywieniem preriokura dwuczubego są trawy, byliny, zboża, liście i owady.
Status i zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2020 roku uznaje preriokura dwuczubego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened); wcześniej, od 2004 roku uznawany był za gatunek narażony (VU – Vulnerable), a jeszcze wcześniej (od 1988 roku) miał on status gatunku najmniejszej troski (LC – Least Concern). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność populacji na 360 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji jest rosnący.
Podgatunek T. c. cupido wyginął wskutek nadmiernych polowań, ostatni osobnik umarł w 1932 roku na wyspie Martha’s Vineyard w stanie Massachusetts. T. c. attwateri jest na skraju wyginięcia, a T. c. pinnatus jest szeroko rozpowszechniony, choć i on w niektórych stanach wyginął bądź jest zagrożony wyginięciem.