Z dniem 1 lipca 1929 został przydzielony do dyspozycji szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Z dniem 31 października 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej zatrudniony został w administracji państwowej. Był starostą zawieciańskim.
W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w dowództwie Armii „Lublin”, jako oficer Oddziału II Sztabu.
Podczas okupacji niemieckiej był oficerem łącznikowym, a od października 1940 roku pełnił funkcję zastępcy szefa Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej. Od 1944 był szefem Wydziału Propagandy Bieżącej w Oddziale VI Biura Informacji i Propagandy. Należał do redakcji „Wiadomości z miasta”, „Wiadomości radiowych”, „Wiadomości powstańczych”, „Głosu Ojczyzny”.
Podczas walk powstania warszawskiego przebywał na Woli, Starym Mieście i Śródmieściu. Aresztowany 15 grudnia 1944, a następnie zastrzelony przez Niemców w Częstochowie w grudniu 1944. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 192-3-30).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – trzykrotnie (po raz pierwszy w 1922Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych L. 6087/22 G.M.I. (Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 13, s.