„sułtanem” – kitą z włosia osadzoną w tulejce, u szeregowych oplecionej białą nicią, u podoficerów z dodatkiem nici czarnej i pomarańczowej, u oficerów zaś srebrnej z dodatkiem nitek pomarańczowych i czarnych. Wprowadzono też furażkę z ciemnozielonym wierzchem, żółtą wypustką i turkusowym otokiem. Ponadto używano ciemnozielonego dolmana – u szeregowych obszytego wokół krawędzi i rozcięć pomarańczowym szwem, u oficerów złotym. Spodnie „czakczury” były obcisłe i wkładane w buty – u oficerów granatowe z wypustką w barwie pułku, do munduru codziennego czerwonobrązowe, z wąskim galonem huzarskim, u szeregowych czerwone z żółtym lampasem z wypustką w barwie spodni. Buty kroju huzarskiego z rozetką u góry cholewy. Ponadto w mundurze paradnym, zamiast pagonów stosowano sznury naramienne, u szeregowych pomarańczowe z tasiemkami dla oznaczenia stopni, u oficerów złote z nakładanymi gwiazdkami. Pagony munduru codziennego były turkusowe.
Podporządkowanie Lipiec 1914: 2 Korpus Armijny – Grodno 2 Dywizja Kawalerii – Suwałki 2 Brygada Kawalerii – Suwałki 2 Pawłogradzki Pułk Lejb-Huzarski – Suwałki