Nie bez znaczenia była sama demonstracja siły Armii Czerwonej, która po czystkach uważana była za „kolosa na glinianych nogach”.
Siły obu stron
19 Dywizja Piechoty – wzmocniona do liczby ok. 20 tysięcy żołnierzy (tylko ok. 7 tys. brało udział w walkach) – d-ca: gen.-por. Kamezo Suetaki 73 Pułk Piechoty 75 Pułk Piechoty – d-ca: płk Kōtoku Satō 76 Pułk Piechoty
Armia Czerwona 1 Armia – o sile 70 tys. ludzi (30 tys. brało udział w walkach – d-ca: komdiw Kuźma Podłas 39 Korpus Strzelecki – d-ca: komkor Grigorij Sztern 32 Dywizja Strzelecka – d-ca: płk Nikołaj Bierzarin 40 Dywizja Strzelecka – d-ca: płk W.K. Bazarow 2 Brygada Zmechanizowana (czołgi BT-5 i BT-7 oraz czołgi-miotacze ognia ChT-26) – d-ca: płk Aleksiej Panfiłow 32. samodzielny batalion czołgów (przydzielony do 32 Dywizji Strzeleckiej, czołgi T-26) – d-ca: mjr Michaił Alimow 40. samodzielny batalion czołgów (przydzielony do 40 Dywizji Strzeleckiej, czołgi T-26) – d-ca: starszy lejtnant Sitnikow Łącznie siły sowieckie liczyły ok. 30 tysięcy żołnierzy, ok. 250 dział, ok. 250 czołgów i trochę mniej niż 400 samolotów.