W latach 1990–2004 była korespondentką polskich mediów w Rosji, a od II wojny czeczeńskiej także autorką filmów dokumentalnych o Czeczenii, w których przedstawiła wstrząsające przypadki łamania praw człowieka: Czeczenia – widmo śmierci, Czeczenia – zabójstwo za zgodą świata, S.O.S. dla Czeczenii, Czeczeni po Biesłanie.
Jej artykuły pojawiły się w takich gazetach lub czasopismach jak „Dziennik Polski”, „Gazeta Wyborcza”, „Newsweek”, „Polityka”, „Przekrój”, „Rzeczpospolita”, „Szpilki”, „Wprost”, „Życie Warszawy” i in. Przez pewien czas związana była z kanałem telewizyjnym Polsat.
W 2000 wydała książkę pt. Pandrioszka, w której zawarła obraz przemian obyczajowych, społecznych i politycznych w Rosji lat 90. XX wieku. Książka została wznowiona w 2008, 2011 i 2022 roku.
W 2007 wydała książkę pt. Głową o mur Kremla, w której opisała bardzo szczegółowo wydarzenia w Rosji od końca lat 80. XX wieku. Po jej ukazaniu się otrzymała w Rosji pseudonim „polska Politkowska”, jako że najobszerniejszy rozdział Ludobójstwo i oklaski traktuje o Czeczenii. Autorka opisuje działania władz rosyjskich w Czeczenii, przyczyny współczesnych wojen czeczeńskich, a także tło i przygotowania do ataków terrorystycznych, m.in. atak na moskiewski teatr na Dubrowce w 2002 i atak terrorystyczny na szkołę w Biesłanie w 2004.