mały|294x294px|Jacek Malczewski, Załaskotany – cykl Rusałki thumb|Witold Pruszkowski, Rusałki (1877) Rusałka – w religii Słowian demoniczna istota zamieszkująca lasy, pola i zbiorniki wodne.
Etymologia Termin rusałka pochodzi od łacińskiego rosalia (święto róż)Русалка // Этимологический словарь русского языка = Russisches Etymologisches Wörterbuch : в 4 т. / авт.-сост. М. Фасмер; пер. с нем. и доп. чл.‑кор. АН СССР О. Н. Трубачёва. — Изд. 2-е, стер. — Moskwa: Прогресс, 1987. — Т. III : Муза — Сят. — С. 520. i pojawił się dopiero w XVIII wieku. Takie starorzymskie pochodzenie słowa wywodzi część badaczyː Aleksander Gieysztor łączy je z obchodami na cześć bogini Karny, przypadającymi w okresie kwitnienia róż. Poprzez Bałkany termin dotarł na Ruś. Wśród Białorusinów pod terminem rusałka rozumiano południowosłowiańską wiłę, a w zachodniej jej częściː kazytkę (od kazytat – łaskotać). Z kolei Ukraińcy nazywali rusałkę łoskotuchą, łoskotałką, co także odnosiło się do rodzaju tortur, jakie rusałki zadawały ludziom. Bułgarska rusałka, zwodząca ludzi to wiła lub juda.