Wznowienie inicjatywy i lata przygotowań Do idei powrócono po wojnie. W 1919 roku na wniosek przedstawiciela „Beskidu” Wydział (zarząd) Towarzystwa Tatrzańskiego zadeklarował wsparcie dla przyszłej budowy na Prehybie. Następnie w 1923 roku Sosnowski na łamach Przeglądu Sportowego zaprezentował ideę wytyczenia szlaku głównego z siecią położonych na nim schronisk, wśród których ponownie wymienił obiekt na Prehybie. Artykuł ten przedrukowano następnie w „Wierchach”, roczniku PTT. Jednocześnie zarząd „Beskidu” początkowo nie traktował tej lokalizacji priorytetowo, uznając, że ważniejsze jest zapewnienie turystom noclegów w Szczawnicy i Krynicy.
Formalne działania zmierzające do wzniesienia obiektu na Prehybie rozpoczęto w 1927 roku. Sprawa została poruszona na zebraniu Oddziału PTT w Nowym Sączu, a także podczas posiedzeń Komisji Międzyoddziałowej w Rabce oraz rok później w Krynicy. Podczas ostatniego z nich utworzono specjalną komisję ds. budowy, uzyskano obietnicę dotacji z Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego (PUWFiPW), a także zaapelowano o wsparcie finansowe do Oddziału Łódzkiego. Prace przygotowawcze prowadzone były wspólnymi siłami oddziałów Nowosądeckiego, Tarnowskiego, Bocheńskiego, a później również Krakowskiego.