W 1868 roku wstąpił do wojska aby wziąć udział w obronie Państwa Kościelnego. Do wojska wstąpił jako zwykły żołnierz do korpusu dragonów pontyfikalnych, odrzucając stopień oficerski, zaoferowany mu przez generała Kanslera, dowódcę wojsk Stolicy Apostolskiej, który pamiętał o tym, że rozstrzelany cesarz Maksymilian był oficjalnym opiekunem księcia. Po przegranej Salvador został internowany w obozie dla jeńców w Aleksandrii, ale ambasada Austrii zajęła się jego uwolnieniem i książę zamieszkał w Wenecji, już nie należącej do Austro-Węgier.
W korpusie żuawów Salvador zaprzyjaźnił się z synem królewskim, Alfonso Carlosem Burbonem, bratem króla karlisty, Karola V. Infant przedstawił go bratu i w ten sposób między pretendentem do tronu Hiszpanii a księciem meksykańskim, będącymi w podobnym wieku, narodziła się przyjaźń, która przetrwała całe życie.
21 czerwca 1871 roku w zamku Mikos na Węgrzech ożenił się z węgierską baronową Gizelą Mikos de Tarródháza. Mieli trzy córki: księżniczkę Marię Józefę (ur. 1872), Marię Gizelę (ur. 1874) i Marię Teresę (ur. 1876).
W lutym 1895 roku w czasie podróży turystycznej do Ajaccio Salvador zmarł nagle w wieku czterdziestu pięciu lat. Jego ciało przewieziono na cmentarz San Miguel w Wenecji, gdzie mieszkała jego rodzina.
Kategoria:Meksykanie Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1895