Oto jego treść:
Symfonia fantastyczna była nowym typem symfonii programowej, stanowiącym prekursorską podstawę do rozwoju poematu symfonicznego . Zawiera motyw przewodni, zwany idée fixe. Powtarza się on we wszystkich częściach symfonii i jest zmieniany wariacyjnie.
Utwór składa się z pięciu części, w przeciwieństwie do klasycznej symfonii czteroczęściowej: Rêveries - Passions (Marzenia, namiętności) Un bal (Bal) Scène aux champs (Scena na wsi) Marche au suplice (Marsz na stracenie) Songe d'une nuit de sabbat (Sabat czarownic)
Berlioz wykorzystał w tym utworze bogaty skład orkiestrowy: 15 I skrzypiec – 15 II skrzypiec – 10 altówek – 11 wiolonczel – 9 kontrabasów 2 flety – 2 oboje – 2 klarnety – 4 fagoty 2 trąbki – 2 kornety – 4 rogi – 3 puzony – 2 tuby dzwony – 4 kotły – talerze – wielki bęben 2 harfy
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Symfonia fantastyczna, dyr. Leonard Bernstein (video) Symfonia fantastyczna – analiza różnych wykonań (audio)
Kategoria:Dzieła Hectora Berlioza Kategoria:Symfonie