Po zakończeniu wojny Dziewanowscy pozostali na emigracji w Stanach Zjednoczonych. Dziewanowski zapisał się na Uniwersytet Harvarda, gdzie zrobił w 1951 doktorat z historii – był to pierwszy po wojnie przewód doktorski na tej uczelni dotyczący historii Rosji i Europy Wschodniej.

Obywatelstwo USA uzyskał w 1953. Pracował jako wykładowca w Boston College do roku 1965, potem w Boston University – do 1978. Żył historią, ponieważ zetknął się osobiście z Hitlerem, Goebbelsem, Churchillem, Rooseveltem... Był świadkiem historii, począwszy od rewolucji bolszewickiej„Jedno życie..”.. W 1979 Dziewanowski związał się z Uniwersytetem Stanu Wisconsin w Milwaukee (UWM) jako profesor historii Polski i krajów Europy Wschodniej. Pięcioletni związek Dziewanowskiego z UWM ukoronował działania stanowego oddziału Kongresu Polonii Amerykańskiej, polonijnej społeczności i polonijnych działaczy, członków stanowego Senatu – na uczelni umocniły się bowiem dwie liczące się kierunki nauki – literatury i języka polskiego oraz historii Polski. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1960).