Wasilij Fiodorowicz Małyszkin, ros. Василий Федорович Малышкин (ur. w Rosji, zm. 1 sierpnia 1946 w Moskwie) – radziecki wojskowy (generał major), członek prezydium Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji i jednocześnie szef jego wydziału organizacyjnego pod koniec II wojny światowej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Nowoczerkasku w 1916 r., a następnie kurs wojskowy w Czugujewskiej Szkole Wojskowej w 1917 r. Brał udział w końcowym okresie I wojny światowej. Służył w 252 zachodnim pułku piechoty. W kwietniu 1918 r. wstąpił do armii bolszewickiej, zostając dowódcą kompanii 2 Dońskiego Pułku. Od maja 1919 r. był dowódcą batalionu 334 pułku piechoty. Od września tego roku dowodził kolejno 339, 351, 174 i 7 kaukaskim pułkami strzeleckimi. W 1927 r. zakończył szkolenie w Akademii Wojskowej im. M. Frunzego. Do października 1930 r. był szefem sztabu 33 Dywizji Strzeleckiej. W 1931 r. prowadził oficerskie kursy sztabowe, po czym został szefem zarządu wojenno-szkolnego Armii Czerwonej. W latach 1933–1935 był komendantem szkoły piechoty w Kijowie, a następnie dowódcą 99 Dywizji Strzeleckiej. W 1936 r. objął funkcję szefa sztabu Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, a sierpniu 1937 r. LVII Samodzielnego Korpusu. Na fali czystek stalinowskich wśród wyższej kadry oficerskiej 9 sierpnia 1938 r. został aresztowany przez NKWD i oskarżony o szpiegostwo.