W kolejnych latach sukcesy odniósł m.in. w: Dordrechcie (1988, dz. II m. za Aleksandrem Chalifmanem, wraz z Ralfem Lau i Lukiem Winantsem), Belgradzie (1988, turniej eliminacyjny GMA, dz. I m wraz z m.in. Michaiłem Gurewiczem, Lwem Psachisem i Lwem Poługajewskim), Sankt Petersburgu (1993, turniej strefowy, dz. I m.), Komotini (1993, dz. I m. m.in. wraz z Ildarem Ibragimowem i Vasiliosem Kotroniasem), Reykjaviku (1994, dz. I m. wraz z Hannesem Stefanssonem i Wadimem Zwiagincewem), Pekinie (1997, III m. za Siergiejem Tiwiakowem i Borysem Altermanem), Tuli (dz. II m. za Andriejem Charłowem) oraz w Dubaju (2002, dz. II m. za Aleksandrem Gołoszczapowem, m.in. wraz z Jaanem Ehlvestem, Siergiejem Wołkowem i Michaiłem Ułybinem).
W 1993 r. awansował do rozegranego w Biel/Bienne turnieju międzystrefowego, w którym zajął 42. miejsce wśród 73 uczestników1993 Biel FIDE Interzonal Tournament.. Wystąpił również w pucharowym turnieju o mistrzostwo świata, w roku 2001 w Moskwie pokonał w I rundzie Zhang Pengxianga, ale w II przegrał z Aleksiejewem Driejewem i odpadł z dalszej wywalizacji2001-02 FIDE Knockout Matches..
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 2002 r., z wynikiem 2623 punktów zajmował wówczas 65.