Historia Lata 20.–50. Kino nieme Od 1919 w USRR rozpoczęto upaństwowienie kin i przemysłu filmowego. W 1922 powstał Wszechukraiński Zarząd Filmowy, który zreorganizował i stworzył od podstaw przedsiębiorstwa filmowe w Odessie i Jałcie, a w 1928 kijowskie studio filmowe (w przyszłości – Kijowską Wytwórnię Filmową im. Ołeksandra Dowżenki), jedną z największych i najnowocześniejszych na świecie w owym czasie. Chociaż już w 1919 powstała Odeska Wytwórnia Filmowa.
Nieme kino tego okresu starało się połączyć tematykę rewolucyjną z popularnym w poprzednim okresie melodramatem, oraz tematyką przyrodniczą (Ukrazja Piotra Czardynina; Sumka dypkuriera, Jagódki miłości Ołeksandra Dowżenki).
W tym czasie na Ukrainie pojawiły się na ekranie ekranizacje klasycznych utworów ukraińskiej literatury – Taras Triasiło, Mykoła Dżerja, Borysław smiejotsja.
W Odessie w owym czasie powstało wiele filmów, reżyserowanych przez moskiewskich reżyserów. W 1925 na ekrany wszedł film Siergieja Eisensteina Pancernik Potiomkin, który przeszedł do klasyki gatunku, i został wizytówką Odessy.