Nowsze badania z końca lat 90. XX w. stwierdzają na podstawie znalezisk ceramiki ślady osadnictwa Greków z połowy VI w. p.n.e. Wczesne obwarowania miasta położonego na nadbrzeżnych terasach, obejmujące obszar 2 km², pochodzą z końca V/początku IV w. p.n.e. Od początku V stulecia miasto wchodziło w skład Królestwa Bosporańskiego, pozostając w zależności od silniejszego Pantikapajonu. Szczątki miejscowej architektury pochodzą z okresu hellenistycznego i rzymskiego.
Od IV wieku p.n.e. wzrosła rola miasta jako grodu chroniącego Królestwo Bosporańskie przed najeźdźcami z zachodu (głównie Scytami), dlatego rozbudowano system fortyfikacji miejskich, swą rozległością wyróżniający Kimmerikon spośród innych starożytnych miast krymskichThe Princeton Encyclopedia of Classical Sites, dz. cyt..
Centralnym punktem topograficznym była góra Opuk, główne miasto położone było od zachodu. Pierwsze umocnienia pochodzą z IV wieku p.n.e., główne fortyfikacje powstały jednak w I w. p.n.e.; grubość murów fortecznych sięgała 2,5–3,5 m, a umocnienia obejmowały obszar o powierzchni 3 km².