Jan Kazimierz Dorawski (ur. 8 lutego 1899 w Krakowie, zm. 16 stycznia 1975 r. tamże) – polski oficer lekarz, taternik i alpinista, autor wielu nowych dróg wspinaczkowych w Tatrach, działacz turystyczny, taternicki i narciarski, autor trzech książek i licznych artykułów w czasopismach taternickich.
Życiorys W latach 1918–1920 służył w Wojsku Polskim. W 1922 jako podporucznik rezerwy posiadał przydział do kompanii zapasowej sanitarnej nr 10. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 października 1920 i 14. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa podlekarzy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 10 batalionu sanitarnego w Przemyślu. W następnym roku został przydzielony do 5 batalionu sanitarnego w Krakowie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Kadry Zapasowej 5 Szpitala Okręgowego w Krakowie.
Po ukończeniu studiów medycznych zawodowo związał się z Krakowem, pracując jako lekarz rentgenolog. W 1947 był jednym z inicjatorów reaktywacji Koła Krakowskiego Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego.
Działalność wspinaczkowa Od 1906 poznawał Tatry turystycznie podczas wyjazdów wakacyjnych. Taternictwo uprawiał od 1922 i do ok.