W 1916 r. premier Asquith mianował go gubernatorem generalnym Kanady. Wywołało to pewne kontrowersje na linii Londyn – Ottawa, ponieważ wbrew przyjętemu zwyczajowi kandydatura nie była wcześniej konsultowana z premierem Kanady, Robertem Bordenem. Spowodowało to początkową nieufność między dwoma najważniejszymi osobami w państwie, z czasem jednak gubernator zyskał zaufanie i uznanie premiera. Devonshire nie mieszał się do wewnętrznej polityki Kanady. Wiele natomiast podróżował po kraju. W 1918 r. udał się z wizytą do Waszyngtonu, rok później podejmował w Kanadzie księcia Walii. Ufundował również golfowy Devonshire Cup oraz Duke of Devonshire Trophy dla Ottawa Horticultural Society.
Po powrocie z Kanady w 1921 r. książę Devonshire pracował dla Ligi Narodów, a następnie przez dwa lata stał na czele resortu kolonii – najpierw w gabinecie premiera Bonar Lawa, a następnie Baldwina. Ostatnie czternaście lat życia spędził na politycznej emeryturze, przebywając głównie w swych dobrach rodowych, gdzie zmarł w 1938 r. Tytuł parowski odziedziczył jego najstarszy syn.