Była w nim mowa o „uspołecznieniu” tych ostatnich dziedzin, przy czym z góry zastrzegano, że może być ono urzeczywistnione w rozmaitych formach, tak poprzez „municypalizację (ugminnienie)”, jak i „szeroki rodzaj spółdzielczości” lub też „publiczną kontrolę nad przedsiębiorczością prywatną”Program Stronnictwa Niezawisłości Narodowej, Lublin 1917, s. 11, Szerzej na temat koncepcji programowych SNN Grzegorz Zackiewicz, Wizja Polski niepodległej w koncepcjach Stronnictwa Niezawisłości Narodowej z lat 1917−1919, "Niepodległość i Pamięć" t. 25/3 (63), 2018, s. 189-210.
Głównymi działaczami SNN byli: Jan Cynarski, Bolesław Czarkowski, Gustaw Daniłowski, Medard Downarowicz, Piotr Górecki (w połowie 1917 powrócił do PPS) Tadeusz Hołówko, Wacław Sieroszewski, Artur Śliwiński, Stanisław Thugutt (w 1917 przeszedł do PSL „Wyzwolenie”). Organami prasowymi ugrupowania były pisma „Nowa Gazeta”, „Widnokrąg”, oraz „Dziennik Lubelski”Jerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 387. W grudniu 1918 w skład stronnictwa weszła galicyjska Liga Niezawisłości Polski.