archiprezbiter bazyliki watykańskiej
Wszyscy nieobecni znajdowali się w Awinionie, oprócz kardynała Jeana de la Grange, który przebywał z misją dyplomatyczną w Toskanii. Czterech z nich mianował Innocenty VI, jednego Urban V, a dwóch Grzegorz XI.
Podziały wśród kardynałów oraz kandydaci na papieża Już od pogrzebu Grzegorza XI codziennie w Rzymie dochodziło do demonstracji, w których tłum domagał się wyboru Włocha, najlepiej rzymianina. W podobnym duchu działał też rzymski magistrat. Jako kandydatów rzymian wymieniano biskupa Lizbony Agapito Colonnę, opata Monte Cassino Pietro Tartariego, biskupa Tivoli Filippo Ruffiniego, generała zakonu augustianów eremitów Bonaventurę Badoera, oraz arcybiskupa Bari Bartolomeo Pirgnano. Wszyscy ci duchowni byli spoza Świętego Kolegium. Sondowano jednak także kandydaturę kardynała Francesco Tebaldeschiego.
Święte Kolegium było wówczas podzielone na trzy frakcje: „italską”, tj. czterech włoskich kardynałów: Pietro Corsini, Francesco Tebaldeschi, Simone Brossano, Giacomo Orsini „galijską” (pięciu kardynałów: Robert de Genève, Pedro de Luna, Pierre Flandrin, Bertrand Lagier i Hugues de Montrelais), sprzymierzoną z Włochami tzw. frakcję „limuzyńską” (od Limoges we Francji), tj.