Podobnie jak część rodzeństwa Henryk był upośledzony intelektualnie. Wraz z narodzeniem otrzymał honorowy tytuł księcia Piacenzy właściwy następcy tronu byłego księstwa. Po śmierci ojca w 1907 odziedziczył po nim pretensje do tronów byłych monarchii Etrurii i Parmy. Pozostawał pod kuratelą macochy, zaś obowiązki głowy domu Burbonów parmeńskich wypełniał w jego imieniu młodszy z braci Eliasz. Zmarł bezżennie i bezpotomnie. Tytuł głowy rodu i byłego księstwa odziedziczył po nim brat Józef, również upośledzony.
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Konstantyńskiego (16 listopada 1907) Kawaler Orderu Złotego Runa
Przodkowie Prapradziadkowiekr. Etrurii Ludwik
(1773–1803)
∞1795
Maria Ludwika Burbon
(1782–1824)kr. Sardynii Wiktor Emanuel I
(1759–1824)
∞1789
Maria Teresa Habsburg-Este
(1773–1832)kr. Francji Karol X
(1757–1836)
∞1773
Maria Teresa Sabaudzka
(1756–1805)kr. Obojga Sycylii Franciszek I
(1771–1830)
∞1797
Maria Klementyna Habsburg-Lotaryńska
(1771–1801)kr. Obojga Sycylii Ferdynand I
(1751–1825)
∞1768
Maria Karolina Habsburg-Lotaryńska
(1752–1814)kr. Hiszpanii Karol IV
(1748–1819)
∞1765
Maria Ludwika Burbon-Parmeńska
(1751–1819)aks.