Stan liczebny formacji wynosił w tym czasie 11 350 ludzi. Dwa lata później, podczas kolejnej reorganizacji, utworzono pułk dragonów cesarzowej oraz pułk fizylierów Gwardii, a także żandarmerię ordynansową. Kilka miesięcy później sformowany został 1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej.
W 1809 nastąpił rozdział na Starą i Młodą Gwardię: Stara Gwardia składała się z istniejących już pułków, uformowanych z żołnierzy mających 10 lat służby, dla których przynależność do Gwardii była nagrodą za czyny bojowe. Były to regimenty grenadierów pieszych i konnych, strzelców pieszych i konnych, dragonów, szwadron mameluków, polskich szwoleżerów, żandarmeria wyborowa oraz artyleria Gwardii. Młoda Gwardia, znacznie liczniejsza, miała być natomiast korpusem bojowym, używanym na polu walki. Zaliczono do niej fizylierów-grenadierów i fizylierów-strzelców pieszych, a także zupełnie nowe formacje tyralierów-grenadierów pieszych i tyralierów-strzelców pieszych.