Maria in Portico; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów Pierre de Vergne (30 maja 1371) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata Pedro Martínez de Luna; Kardynał z Aragonii (20 grudnia 1375) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin Amadeo di Saluzzo Kardynał z Saluzzo (23 grudnia 1383) – kardynał diakon S. Maria Nuova Galeotto Tarlati de Petramala; Kardynał z Petramala (18 września 1378/1387) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro
Jednego z elektorów (Saint-Martiala) mianował jeszcze Innocenty V, dwóch Urban V, czterech Grzegorz XI, a trzynastu Klemens VII. Galeatto Tarlati di Pietramala został mianowany 18 września 1378 przez rzymskiego papieża Urbana VI i dopiero w 1387 przeszedł do obediencji Klemensa VII, który potwierdził jego godność kardynalskąEubel, s. 23 nr 9 i s. 28..
Urząd kamerlinga sprawował François de Conzie, arcybiskup Narbonne.
Nieobecni Nieobecnych było trzech kardynałów, w tym dwóch Hiszpanów i FrancuzEubel, s. 29 przyp. 4; Sede Vacante 1394; Souchon, vol. 1, s.