Przy takim definiowaniu "prawa europejskiego" najważniejszymi jego źródłami będą: Konwencje Rady Europy – z najważniejszymi: Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Europejską Kartą Społeczną akt końcowy Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie Paryska Karta Nowej Europy

Wszystkie państwa Europy są także członkami ONZ, lecz ze względu na swój globalny zasięg nie powinno utożsamiać się prawa europejskiego z aktami prawa powstałymi w ramach ONZ. Wyjątkiem może być Europejska Komisja Gospodarcza.

W przeszłości mianem prawa europejskiego mogłyby być określane konferencje po wojnach angażujących większość państw kontynentu. Doprowadzały one do wytworzenia się balansu między państwami Europy, ustalały zasady współpracy międzynarodowej i określały charakter stosunków międzynarodowych na wiele lat: po wojnie trzydziestoletniej – pokój westfalski 1648 po wojnach napoleońskich – kongres wiedeński 1815 po I wojnie światowej – traktat wersalski 1919 i układy z pozostałymi pokonanymi państwami po II wojnie światowej – konferencja poczdamska 1945