Po nastaniu w Warszawie władzy pruskiej został zaangażowany do organizacji nowej administracji w pruskim landzie Prusy Południowe, jak teraz nazywała się Warszawa z okolicami, i dobrze się zapoznał z ustawodawstwem pruskim.
Po odejściu Prusaków i stworzeniu Księstwa Warszawskiego minister sprawiedliwości Feliks Franciszek Łubieński powołał Łabęckiego do ministerstwa i zlecił mu przekład części Kodeksu Napoleona odnoszącej się do procedury cywilnej, który ukazał się w 4 wydaniach. W roku 1809 Łabęcki opuścił ministerstwo, uzyskawszy nominację na adwokata przy Sądzie Kasacyjnym (Najwyższym) Księstwa Warszawskiego, mimo że formalnie nie posiadał wykształcenia prawniczego. Wystąpił wówczas w obronie obywateli narodowości niemieckiej, oskarżonych o konszachty z wrogiem w czasie wojny roku 1809.
W czasach Królestwa Kongresowego Łabęcki działał do 1841 r. jako adwokat, oprócz tego był przez dwie kadencje deputowanym sejmowym.