Scipione Caffarelli-Borghese (ur. 1 września 1577Torgil Magnuson, Rome in the age of Bernini, Almqvist & Wiksell International, 1982, s. 103., zm. 2 października 1633) – włoski kardynał. Syn Francesco Caffarelli i Hortensji Borghese, siostry kardynała Camillo Borghese, który w 1605 roku został papieżem Pawłem V.
Życiorys Studiował filozofię w Collegio Romano i prawo na uniwersytecie w Perugii. Jego wuj na konsystorzu 18 lipca 1605, zaledwie dwa miesiące po wstąpieniu na tron papieski, mianował go kardynałem prezbiterem San Crisogono, nadając jednocześnie swoje nazwisko rodowe i prawo posługiwania się herbem rodu Borghese. Był prawą ręką Pawła V, pełniąc za jego pontyfikatu funkcje superintendenta generalnego Stolicy Apostolskiej (1605–1621), legata w Awinionie (1607–1621) oraz prefekta Sygnatury Listów Apostolskich (1612–1621). Archiprezbiter bazyliki laterańskiej (1608–1620) i Watykańskiej (od 1620) oraz Bibliotekarz Świętego Kościoła Rzymskiego (1609–1618), nadto wielki penitencjariusz (od 1610) i prefekt Sygnatury Łaski (od 1618). Pełnił też funkcje protektora Niemiec (od 1611) oraz protektora zakonów dominikanów (od 1606), kamedułów (1611–1618) i oliwetanów (od 1618). Opiekun sanktuarium w Loreto od 1620.