XI, Wilno 1936, s. 355..
Po upadku Napoleona I powrócił na Litwę. Nie był represjonowany, gospodarował na swoich dobrach.
Odznaczony Orderem św. Stanisława (1790), Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (1792)Krzysztof Filipow, Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 19., bawarskim Orderem Lwa Palatyńskiego (ok. 1790), francuskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej (1814), neapolitańskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Obojga Sycylii (1814)Tadeusz Jeziorowski: The Napoleonic Orders. Ordery Napoleońskie. Warszawa 2018, s. 148,
Bibliografia Andrzej Romanow Morawski Karol (1767-1841) w Polski Słownik Biograficzny ton XXI wyd. 1976 s.729 H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2 wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001
Przypisy
Kategoria:Członkowie konspiracji poprzedzającej wybuch powstania kościuszkowskiego Kategoria:Członkowie Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego 1812 Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Generałowie Wojska Księstwa Warszawskiego Karol Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I