Siły Burgoyne’a wkroczyły do fortu następnego dnia.

Koloniści wycofali się szybko wzdłuż jeziora do Fortu Independence w Vermont. Wkrótce porzucili również ten port i wycofali się na południe w okolicę Saratogi. Seth Warner, ówczesny przywódca pochodzących z Republiki Vermontu „Green Mountain Boys”, który rok wcześniej w czasie wycofywania się z Quebecu do Ticonderogi, wykazał się męstwem i zachował zimną krew udaremniając brytyjski pościg. Tylna straż dowodzona przez Warnera, Francisa i Titacomba wykazała się sprawnością podczas manewru wycofywania sił amerykańskich. Warner prawie pobiłby przeważające siły brytyjskie, ale musiał zmienić plany ze względu na zagrożenie oskrzydlenia przez oddziały hanowerskie wysłane przez Burgoyne’a. Walki te, nazywane są potyczką nad Hubbardton, umożliwiły odwrót generała majora St. Claira pod Saratogę z większością sił, które opuściły Ticonderoga. To z kolei umożliwiło późniejszy sukces pod Saratogą. Warner miał do dyspozycji tylko 2/3 stanu swoich oddziałów powstrzymując brytyjski pościg.

Opuszczenie fortu Po klęsce Burgoyne’a w bitwie pod Saratogą Fort Ticonderoga stał się zupełnie nieistotny strategicznie.