Maksymalna liczba elektronów na podpowłokach (zgodnie ze wzorem n = 4l + 2, gdzie l to poboczna liczba kwantowa): s (l = 0): 2 elektrony p (l = 1): 6 elektronów d (l = 2): 10 elektronów f (l = 3): 14 elektronów g (l = 4): 18 elektronów h (l = 5): 22 elektrony i (l = 6): 26 elektronów
Wbrew informacjom podawanym przez niektóre źródła, nie wszystkie gazy szlachetne mają całkowicie zapełnione powłoki elektronowe. Np. argon ma w powłoce M zapełnione podpowłoki s i p, nie ma natomiast elektronów d. Maksymalnie zapełniona powłoka elektronowa nie musi być energetycznie korzystna – pierwsze odstępstwo od tej zasady obserwuje się dla atomu potasu, w którym ostatni elektron wchodzi na podpowłokę 4s, a nie 3d. Jest tak dlatego, że przy dużych liczbach atomowych wzrasta rola oddziaływania spin-orbital w porównaniu z oddziaływaniami elektrostatycznymi.
Zobacz też
powłoka walencyjna reguła oktetu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chemia kwantowa Kategoria:Fizyka atomowa