Bogdan Śliwa (ur. 4 lutego 1922 w Krakowie, zm. 16 maja 2003 tamże) – polski szachista.
Kariera szachowa Syn WojciechaPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1993 r. o nadaniu orderów ().. W 1946 roku Śliwa dość niespodziewanie zdobył pierwszy powojenny tytuł mistrza Polski. Swój talent potwierdził w kolejnym finale mistrzostw, w 1948 roku, zajmując trzecie miejsce za Kazimierzem Makarczykiem i Stanisławem Gawlikowskim. Po ukończeniu studiów inżynierskich na Politechnice Krakowskiej mocniej zaangażował się w rozgrywki szachowe. W latach 1951–1954 cztery razy z rzędu zdobył tytuł mistrza kraju, czego nie udało się dokonać żadnemu innemu polskiemu szachiście. Startował w wielu turniejach międzynarodowych, nabywając doświadczenia w konfrontacji z najsilniejszymi szachistami świata. W 1952 roku bardzo udanie zadebiutował na olimpiadzie szachowej w Helsinkach, zdobywając indywidualnie srebrny medal na czwartej szachownicy (za rezultat 75%). Rok później otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego. W 1954 roku odniósł największy sukces w swojej karierze – trzecie miejsce w turnieju strefowym (eliminacji do meczu o mistrzostwo świata) w Mariańskich Łaźniach. Był jedynym polskim szachistą, który awansował do turnieju międzystrefowego, w roku 1955 w Göteborgu zdobywając 5½ punktu z 20 partii.