W latach 1869–1886 pracował jako urzędnik w Banku Polskim, a w latach 1890–1906 w Warszawskim Towarzystwie Ubezpieczeń od Ognia.
Był jednym ze współzałożycieli Kasy im. Mianowskiego – wspomagającej finansowo młodych naukowców. Wygłaszał publiczne odczyty z dziedziny przyrody, fizyki i astronomii, z których dochód najczęściej przeznaczał na cele instytucji naukowych i społecznych. Działał w społecznym i naukowym życiu pozytywistów warszawskich.
Pracę popularyzatorską rozpoczął w 1862 od cyklu Gawędy naukowe, drukowanego w Przyjacielu Dzieci. Od 1868 publikował artykuły naukowe i popularne w wielu czasopismach polskich (m.in. w Kłosach, Bibliotece Warszawskiej, Ateneum czy Kraju). Opracował m.in. cały dział przyrodniczy w Encyklopedii Powszechnej Mniejszej i Encyklopedii Powszechnej Ilustrowanej Samuela Orgelbranda, dział astronomii i fizyki w Wielkiej Encyklopedii Ilustrowanej oraz wchodził w skład redakcji Encyklopedii Wychowawczej. Napisał wiele książek promujących naukę oraz podręczniki do matematyki i fizyki. Przetłumaczył na język polski wiele publikacji naukowych.