Rys historyczny Teorią dotyczącą istnienia fal elektromagnetycznych zajmował się Clerk Maxwell. Opracował on układ równań opisujący rozchodzenie się fal. Swoją teorię ustalił w 1864 r. Doświadczenia wykazujące istnienie fal radiowych i badania ich właściwości prowadził Henryk Hertz. Hertz chciał tylko udowodnić słuszność teorii Maxwella i nie przewidywał dla swojego odkrycia żadnego praktycznego zastosowania. Próbami transmisji radiowych w latach 1890-tych zajmował się Guglielmo Marconi. W 1898 r. przeprowadził on udaną transmisję sygnałów radiowych pomiędzy Anglią i Irlandią, w 1899 – poprzez kanał La Manche, a w 1901 r. na odległość 175 km między Francją a Korsyką. Pierwszy telegram drogą radiową z Anglii do Australii przesłał Marconi w 1918 r. W latach 1890–1896 równolegle prowadził doświadczenia brazylijski duchowny katolicki Roberto Landell de Moura. Udało mu się nawet przeprowadzić transmisję głosu i muzyki na odległość 8 km w latach 1893–1894. Dzięki temu otrzymał trzy patenty w USA (nadajnik, system transmisji głosu i system transmisji telegraficznej) oraz patenty w Brazylii. Na polecenie władz kościelnych musiał przerwać swoje doświadczenia. Stanowisko Kościoła zmieniło się potem diametralnie i w 30 lat później Marconi uruchomił stację nadawczą radia watykańskiego. Nieco później niż Landell de Moura bo w 1904 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nadajnik iskrowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.