Odnosząc się do występowania dwóch stabilnych stanów energetycznych związki wykazujące fotochromizm nazywamy binarnymi.
Struktury A oraz B różnią się zarówno właściwościami spektralnymi jak i właściwościami fotochemicznymi, takimi jak: moment dipolowy współczynnik załamania światła polaryzowalność hiperpolaryzowalność podatność dielektryczna
Poprzez zmianę struktury zmianie ulega również widmo absorpcyjne, co przejawia się przez zmianę barwy związku chemicznego poddanego naświetlaniu. W teorii przejścia pomiędzy strukturami A i B mogą zachodzić nieograniczoną liczbę razy, jednak w praktyce obie te formy ulegają fotolizie lub utlenianiu. Reakcje te prowadzą do stopniowego zanikania procesów fotochromowych podczas następnych naświetlań.
Zastosowanie Główna grupa związków, które wykazują zjawisko fotochromizmu to pochodne azobenzenu. Najpowszechniejszym oraz najbardziej znanym zastosowaniem związków fotochromowych są zmieniające kolor soczewki okularowe, które pod wpływem promieni słonecznych ulegają przyciemnieniu. Ze względu na procesy utleniania oraz fotolizy, z czasem soczewki wykazują pogorszenie właściwości. Jako polimery związki te mogą być również stosowane w dziedzinach fotoniki oraz optoelektroniki np. do przechowywania informacji optycznych.