Triadobatrachus – nazwa rodzajowa najwcześniejszego znanego przodka żab (za najstarszą znaną żabę w ścisłym znaczeniu tego słowa uchodzi Prosalirus). Triadobatrach żył we wczesnym triasie (około 250 milionów lat temu) na terenie obecnego Madagaskaru, który wchodził w owym czasie w skład superkontynentu Pangea. Zwierzę to żyło na moczarach, a budowa jego czaszki wskazuje, że miało dobry słuch.
Triadobatrachus jako przodek współczesnych żab thumb|Triadobatrachus massinoti|250px|left Pod względem budowy triadobatrachus wykazuje liczne cechy przejściowe pomiędzy Labiryntodontami, jak na przykład Doleserpeton z wczesnego permu, a płazami bezogonowymi. Wskazują na to następujące cechy: Czaszka bardzo podobna do czaszek współczesnych płazów bezogonowych: Była duża, ale delikatnej budowy. Kość czołowa i ciemieniowa są zrośnięte. Czaszka triadobatrachusa posiadała też analogicznie duże oczodoły. Kość miedniczna jest wydłużona, wprawdzie nie aż tak jak u dzisiejszych żab, ale bardziej niż u labiryntodontów. Nie posiadała jednak typowo żabiego mocnego połączenia z kręgosłupem. Ciało Triadobatrachusa było lekko wydłużone.